Monthly Archives: November 2009

သုညအၿမင္

“သုညအၿမင္” (သကၠာယဒိ႒ိ ပယ္ပံု) –  ကိုယ့္ခႏၶာကို ၿပန္ၾကည့္လို႔ ငါ သူတစ္ပါး ေယာက်ာ္း မိန္းမ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါဆိုတာ မေတြ႔ရေတာ့ဘဲ ဆိတ္သုဥ္းသြားတာကို သုညအၿမင္လို႔ ေခၚတယ္။ ေလာကသံုးပါးကို သုညၿဖစ္ေအာင္ ပရမတ္ပညာနဲ႔ၾကည့္ႏိုင္ရမယ္။   ေလာကသံုးပါး သတၱ ေလာက       = လူ၊ နတ္၊ ၿဗဟၼာ ႏွင့္ အပါယ္ဘံုသား။ ၿသကာသ ေလာက =  လူ၊ နတ္၊ ၿဗဟၼာ ႏွင့္ အပါယ္ဘံုသား ေနတဲ့ ဘံုဌာန။ သခါၤရေလာက       =  … Continue reading

Posted in ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ | Tagged | Leave a comment

ဘ၀ကူးမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ သႆတဒိ႒ိၿဖစ္ပံု၊ ၿဖဳတ္ပံု

သႆတဒိ႒ိ = ရုပ္တရား နာမ္တရား တစ္ပါးပါးကို မပ်က္မစီး အၿမဲတည္ေနတယ္လို႔ အယူမွားတာ။ သႆတဒိ႒ိ သည္ ဘ၀ကို တပ္မက္ေသာ ေလာဘ တဏွာ ႏွင့္ ယွဥ္ေသာ္ေၾကာင့္ စြန္႔လႊတ္ရန္ ခက္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သႆတဒိ႒ိသမားသည္ မဂ္ဖိုလ္ကို အရေႏွးသည္။   အေၾကာင္းခ်ဳပ္လို႔ အက်ိဳးခ်ဴပ္တာပဲလို႔ သိလိုက္ရင္ ဘာဒိ႒ိစင္သတုန္း။ သႆကဒိ႒ိစင္ပါတယ္။ (မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ အမွတ္စဥ္ ၄ က်မ္းစာ ဒိ႒ိမကြာရင္ နိဗၺာန္ မၿဖစ္တရားေတာ္မွ) ၂၀၀၀ၿပည့္ႏွစ္ မိုးတြင္းကာလတစ္ခုတြင္ ေရႊၿပည္သာၿမိဳ႕နယ္ မႏၱေလးေက်ာင္းေရွ႕ကုကၠိဳပင္ေအာက္တြင္ အသက္အစိတ္သံုးဆယ္၀န္းက်င္ရွိ … Continue reading

Posted in ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ | Tagged | 2 Comments

ရဟႏာၱ သမုတ္ခံရေသာ ေလွသင္းမင္း ဆရာေတာ္ ၏ ဆံုးမစာ

 ၁) သြား ရပ္ ထုိင္ ေလ်ာင္း ကၠုရိယာပုတ္ ေလးပါးတို႔ ၌ အကုသိုလ္ မၿဖစ္ေစရ၊       ကုသိုလ္တရား ၿဖစ္ေအာင္ ႏွလံုးသြင္းရမည္။ ၂) အကုသိုလ္ၿဖစ္ေသာ အခ်ိန္ကာလကို မရွိေစရ၊      ကုသိုလ္ ဓမၼၿဖင့္သာ အခ်ိန္ကာလကို ကုန္လြန္ေစရမည္။ ၃)  ကံ၊ မေကာင္းၿဖစ္ေသာ ကံေဟာင္းကို မေမွ်ာ္ရ။       ေကာင္းေသာ ကံသစ္ကိုသာ ၿဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ရမည္။ ၄) အက်ိဳးကို အားမထုတ္ရ၊ မက်င့္ရ၊ အေၾကာင္းကိုသာ ေၿဖာင့္မွန္ေအာင္       … Continue reading

Posted in ဆံုးမၾသ၀ါဒမ်ား, ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ | Tagged | Leave a comment

နိဗၺာန္ ႏွင့္ ဥေစ ၦဒ ဒိ႒ိ ၿဖစ္ပံု၊ ပယ္ပံု

သခၤတ တရား = ကံ၊ စိတ္၊ ဥတု၊ အာဟာရ ဟူေသာ အေၾကာင္းေလးပါတို႔ ၿပဳၿပင္ဖန္တီးမႈကို                     ခံရေသာ စိတ္၊ ေစတသိက္၊ ရုပ္တရားသံုးပါး။ ထိုသံုးပါးကို ငါးပံုပံုလွ်င္ ခႏၶာငါးပါး                      ၿဖစ္၏။ အသခၤတ တရား = ထိုအေၾကာင္းေလးပါးတို႔၏ ၿပဳၿပင္ဖန္တီးၿခင္းမွ လြတ္ေသာ အသခၤတ တရား                        (နိဗၺာန္) ဟု ေခၚ၏။   သခၤတ တရားသည္ အနိစၥ အၿမဲမရွိ။ အသခၤတ တရားသည္ နိစၥ … Continue reading

Posted in ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ | Tagged | Leave a comment

ပရမတ္ ၄ ပါး

ပရမတ္ (အရွိတရား) ၄ မ်ိဳး စိတ္ = အာရံုကို သိတတ္တဲ့ သေဘာတရား (လံုးေရ အက်ဥ္း ၈၉လံုး. အက်ယ္ ၁၂၁ပါး) ရွိသည္။ သုိ႔ေသာ္ အာရံုကိုသိေသာ သေဘာခ်ည္းၿဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္ စိတ္သည္ တစ္ပါးတည္းသာ ရွိသည္ဟု မွတ္ရမည္။ ၀ိပႆနာရႈမည့္သူမ်ားအတြက္ အာရံုသိစိတ္ ၆ပါး ကို သိလွ်င္ပင္ လံုေလာက္ေပသည္။ ေစတသိက္ = စိတ္၌ မွီၿဖစ္တဲ့ သေဘာတရား ( လံုးေရ ၅၂ လံုး ) ရုပ္ = … Continue reading

Posted in ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ | Tagged | Leave a comment

အဘိညာဥ္ႏွင့္ ရဟႏာၱ

ေလာကုတၱရာအဘိညာဥ္ အာသေ၀ါတရားေလးပါး (အာသ၀ – ယိုစီးၿခင္း။ ဘ၀သံသရာမ်ိဳးစံုမွာ က်င္လည္ေအာင္ လုပ္ေပးတတ္တဲ့ တရားေပါ့။) ကို ကုန္ခမ္းေစတဲ့ အဘိညာဥ္။ ကာမာသ၀ – ကာမဂုဏ္အာလံုကို တပ္မက္စြဲလမ္းတဲ့ေလာဘ။ ဘ၀ါသ၀   – ဘ၀အမ်ိဳးမ်ိဳးကို တပ္မက္စြဲလမ္းတဲ့ေလာဘ။ ဒိ႒ာသ၀   – ငါ ရွိတယ္။ သူရွိတယ္၊ ေယာက်ာၤး မိန္းမ၊ ပုဂၢိဳလ္သတၱ၀ါရွိတယ္ လို႔ အယူမွားတဲ့ ဒိ႒ိ။ အ၀ိဇၨာသ၀ – အမွန္ကိုမသိတဲ့ ေမာဟ။   ေလာကီအဘိညာဥ္ (၅) မ်ိဳး ၁) … Continue reading

Posted in ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ | Tagged | Leave a comment

မဂ္ဖိုလ္ရသင့္လ်က္ မရၿခင္းအေၾကာင္း

“မဂ္ဖိုလ္ရသင့္လ်က္ မရေသာအေၾကာင္း ႏွစ္မ်ိဳး “   ပါပမိတၱာ = ယုတ္ညံ့ေသာ အေဆြခင္ပြန္းကို မွီ၀ဲၿခင္း (သာဓက – အဇာတသတ္ဘုရင္) ကိရိယပဟာနိ = က်င့္မႈေဟာမႈ၏ ယုတ္ေလ်ာ့ၿခင္း                            (တရားေဟာသူ ႏွင့္ တရားနာၾကားသူသည္  တရားဆံုးေအာင္                             မနာၾကားၿခင္း၊ တရားစာအုပ္ကို ၿပီးဆံုးေအာင္ မဖတ္ၿခင္း။)     မဂ္ဖိုလ္ရရန္ အဂၤါခုႏွစ္တန္ ၁) တရားအေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈရွိရမယ္။ ၂) သူေတာ္ေကာင္းကို မီွ၀ဲဆည္းကပ္ရမယ္။ ၃) ထိုသူေတာ္ေကာင္းရဲ႕တရားကို နာရမယ္။ … Continue reading

Posted in ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ | Tagged | Leave a comment